[หมูทอดซามะ]'s ขอบ่นส์

ว้าว ชื่อ entry นี้อาจจะดูโหดๆไปนิส ก็ตั้งมันเท่ๆ ไปงั้นหละ จริงๆก็มีแค่เรื่อง บ่นๆในความอับโชค หรือว่า ตัดสินใจพลาดดีก็ไม่รู้ 

 วันนี้กลับบ้านมาถึงบริเวณ สถานรถใต้ดินบางซื่อตอน ซักทุ่มครึ่งได้หละ ตอนนั้นลมแรงมากแล้วก็ มีฟ้าแลบ เล็กน้อย ผมยืนรอรถเมล์ด้วยความหวังว่ามันจะมา และสามารถซิ่งกลับบ้านได้ทันก่อนผมตก ผู้คนมากมายรอบๆป้ายก็เช่นกัน

 แล้วในที่สุดมันก็มาครับ ใช้เวลาไม่นานเท่าไหร่ แต่คนที่รออยู่ที่ป้ายนี่สิ เกือบทั้งหมดกรูกันขึ้น คันเดียวกับผม โอว จอร์จ ด้วยความที่ไม่ชอบแย่งขึ้นรถผมก็รอๆให้ชาวบ้านกรูกันขึ้นก่อน...

 ในเวลานั้นเอง ฝนมันเริ่มหยดนิดๆ ผมจึงมิได้รออีกต่อไป เร่งต่อแถวก้าวเท้าขึ้นรถ ขณะนั้นสังเกตเห็นรถสายเดียวกันเข้ามาอีกคัน...แต่ว่าดันไม่เห็นว่าคันนั้นไปทางเดียวกะที่เราจะไปมั้ย...

ฝนก็ลงแล้วแล้วตัดสินใจขึ้นรถไปเลยดีกว่า เอาชัวร์ไว้ก่อน...คนโคตรแน่นเลย ขึ้นไปแป็บนึง กระเป๋าตะโกนว่า คันหลังก็นนท์ไม่หมดไปคันหลังได้ค่ะ...

คิดในใจ...พี่ไม่บอกเร็วกว่านี้หละครับผมจะได้ไม่ขึ้นอ่ะ เล่นรอจนคนขึ้นคันเจ๊หมดแล้วถึงบอก...จะให้เจ็บใจเล่นหรอไง นี่ขึ้นมาจนคนหลังปิดทางลงไปแล้ว ( แต่ผมก็อยู่หน้าประตูเลยนะ แต่ว่าลงไม่ได้คนแน่น) ยังไม่ทันรถออกฝนเท หยั่งกะพระพิรุณ ทำกะละมังน้ำฝนหลุดมือ... โหยถล่มทลายมากมาย ทำให้หน้าต่างทุกบานต้องปิดลงแบบสนิท แล้วรถก็ออก ประตูปิดสนิท...คนแน่นพระเจ้ามาก... โอว

ร้อนครับ ร้อนรุนแรง  ขนาดว่ากระจกนี่ฝ้า ขึ้นอย่างเร็ว ร้อนมากๆ อ้าวมากๆ อากาศน้อยมากๆ... โอ้ว

ขึ้นรถเมล์มาหลายปีไม่เคยเจอเหตุการณ์เยี่ยงนี้ เพราะ เลี่ยงได้ตลอด... ครานี้นับเป็นการผิดพลาดอย่างมหัน หากต้องพบเจอบรรยากาศเยี่ยงนี้มิสู้ยืนอยู่ที่ป้ายแล้วโทรเรียกพ่อเอารถมารับจักประเสริฐกว่าหรือไร โอ้ววว

ดีหน่อยที่คนขึ้นระหว่างทางไม่เยอะ คนลงไปเรื่อยๆค่อยดีขึ้น...

พอตอนลงรถนี่ สุดๆฝนยังถล่มไม่หยุด เวลาแค่แป็บเดียวเท่านั้น เปียกเต็มหลังเลย... น้ำท่วมมากมาย อะถนน

ได้เห็นสันดารสันดร สันดาษ คนขับรถหลายๆคน แม่งขับกันอย่างกะจะไปเผาพ่อไม่ทัน สาดน้ำกันซะ... ดีนะฟุตบาทลึก.. แต่ไอ่รถที่วิ่งข้างๆมันเนี่ย หรือโดนมันแซงเนี่ย อาบน้ำทั้งคันเลย เหอะๆ

สุดท้ายผมก็ต้องโทรให้พ่อมารับที่ป้ายรถเมล์ปากซอย... ตอนวิ่งเข้ารถพ่อก็เปียกอีกรอบเหอะๆ

นับว่ารถเมล์วันนี้นรกมากเลย เราน่าจะรอที่ป้าย หรืออย่างน้อยก็วิ่งไปขึ้นคันหลัง... เห้อออ