[หมูทอดซามะ]'s ขอบ่นส์

หายไปนานเลย เพราะไม่รู้จะอัพไร ใช้ชีวิตไปวันๆ หามีสีสันอันใด

วันนี้จะมาพูดถึงความทุกข์ที่เพิ่งผ่านพ้นไป

มะวานนี้เองสด ๆ เป็นเรื่องที่ ไม่อยากจะเจออีกแล้วในชีวิตนี้......

เมื่อวานตอนเย็น ผมก็ทำงานกลับบ้านตามปกติ คืน ทุ่มนึงออกจาก office ทุกอย่างในชีวิตเหมือนทุกวัน

เดินเส้นเดิมๆ BTS ->MRT ->แล้วก็ขับรถกลับบ้าน

เมื่อวานพี่ชายชิงกลับไปก่อน ต้องขับรถกลับคนเดียว แต่ว่า เจอะเพื่อนกลางทางเลยได้เพื่อนติดรถเดินทางมาด้วยคนนึง

ความทุกข์ของผมก็เริ่มขึ้นหลังจากเดินไปถึงรถกับเพื่อน...

ลำไส้ใหญ่ของผมเริ่มเกิดอาการหน่วงๆ ในใจผมคิดว่าไม่เป็นไร แค่ 20-25 นาทีก็ถึงบ้านแล้ว แคนี้ ชิวๆทนได้สบายจิต

ผมขับรถออกจาที่จอดรถ MRT บางซื่อด้วยใจชิวนั่งคุยกะเพื่อน

ออกมาถึงปากซอยปุ๊บ...โฮ้วววววว รถแม่งติดลิงอาไรกัน ค้าบบบบบบบ

ในใจคิดถึงกฎ Murphy's law ทันที... โน้ววววว ทำไมต้องเป็นแบบนี้~~ 

ผมตัดสินใจขับอ้อมไปอีกทาง เพื่อเลี่ยงการจราจรที่ติดขัด...แต่ก็ไม่พ้นครับ ติดเหมือนกัน แต่ให้ความรู้สึกที่เร็วกว่า เพราะรถยังไหลๆได้เล็กน้อย

แต่เหมือนว่าลำไส้น้อยๆของผม ไม่ค่อยพอใจบอกว่าให้ขับให้มันเร็วหน่อยได้มั้ยยยยย อยากออกไปดูโลกกว้างแล้ววววว ผมก็พยายามจะขับเร็วอย่างเต็มที่ แต่ดูเหมือนการจราจรไม่เป้นใจ ตรงให้มีไฟ ตรงนั้นต้องแดง...

จนแล้วจนรอดก็สามารถส่งเพื่อนได้อย่างปลอดภัย ด้วยการฝ่าไฟแดงไปหนึ่งที (ไม่เชิงฝ่าหรอก เค้าเรียกแถมๆ รถคันหน้ายังคาอยู่กลางแยกเลย เราเลยแถมไปด้วยยย จริงๆคือหยุดไม่ทันนั่นเอง)

เพื่อนลงที่เตาปูน ตอนนั้นสีหน้าผมยังปกติดี แต่มีอาการเร่งรีบเล็กน้อย เพื่อนก็แค่นึกว่ารำคาญรถติดธรรมดาๆ

ขับจากเตาปูน ตรงโลดอย่างเดียวก็จาถึงบ้าน~~ แต่อุปสรรคคือ การต่อสู้ กับสมาธิ 

ผมต้องแบ่งสมาธิส่วนนึงไปเดินลมปราณที่หน้าท้อง อีกส่วนใช้ขับรถ ซิ่ง....ไม่ได้รถเยอะโคตรวันนี้ บ้าอะไรของมันเนี่ยยยยยยย ToT 

ในใจก็นึกว่าเห้ยยยย หรือจะจอดไปเข้าห้องน้ำตาม ร้าน บ้านของทางเลยดี แต่ก็ใจไม่กล้าพอ พยายามจะขับไปอย่างน้อยเอาให้ถึงปั้มวะ กุรอดแน่~~~

พอใกล้ๆถึงปั้ม.... รถเลนซ้ายเพียบเรยค้าบบบบ ToT โน้ววววว ก็เลยเอาว่ะ เข้าบ้านเลยละกันอีกไม่เกิน 5นาที

ตอนนั้นเกร็งลมปราณหน้าท้องสุดขีด คือ เหงื่อแตกละ ธาตุไฟใกล้เข้าแทรกเต็มทีแต่ก็เหมือนควบคุมอยู่ ซิ่งไปจนถึงปากซอย เกิดอาการรถคันนึงจะออกอีกสองคันจะเข้า แต่ดันขับกินเลนกันอยู่ ต้องเบียดกระดึบๆเข้าไปอีก โอยยยย ต้องใช้สมาธิมากกก เครียดมากกก กุจาไม่ไหวแล้วววว

สุดท้ายจนแร้วจนรอดก็มาถึงเส้นชัยอย่างสวัสดิภาพ จอดรถดับเครื่องปุบ วิ่งไปปิดรั้วบ้านแล้ววิ่งเข้าห้องน้ำทันที

เหมือนบรรลุสุดยอดวิชาเรยทีเดียว

รวมเวลาเดินทางทั้งหมด 1 ชม.... กุทนด้ายยยยย